Finałowe loty w Planicy zazwyczaj stanowią wielkie święto skoków narciarskich – wysokooktanowe zakończenie sezonu, podczas którego światowa elita gromadzi się, by przekraczać granicę 200 metrów i odbierać ostatnie czeki tej zimy. Jednak dla Piotra Żyły sezon Pucharu Świata 2023/2024 zakończył się raczej cichym tąpnięciem niż rykiem radości. Po raz pierwszy od lat popularny „Wiewiór” był nieobecny w finałowym konkursie indywidualnym, zarezerwowanym wyłącznie dla czołowej trzydziestki klasyfikacji generalnej, co wzbudziło pytania o zarobki Piotra Żyły w 2026.

Ta nieobecność to nie tylko cios w sportową ambicję; znajduje ona wyraźne odzwierciedlenie w finansowym podsumowaniu sezonu. Gdy opadł już kurz na mamucie Letalnica, opublikowano oficjalne dane dotyczące nagród pieniężnych, które ujawniły znaczący spadek na koncie jednego z najbardziej ukochanych sportowców w Polsce.

Liczby: Gwałtowny zjazd ze szczytu

Według oficjalnych danych FIS oraz raportów serwisu WP SportoweFakty, Piotr Żyła zarobił w trakcie kampanii 2023/2024 łącznie 22 500 franków szwajcarskich (CHF). Przy obecnych kursach walut przekłada się to na około 101 925 złotych (PLN).

Choć sto tysięcy złotych za kilka miesięcy pracy brzmi jak pokaźna suma, w świecie elitarnego sportu zawodowego oznacza to „chudy rok”. Aby spojrzeć na to z odpowiedniej perspektywy, wystarczy cofnąć się do sezonu 2022/2023. Rok temu, napędzany złotem Mistrzostw Świata w Planicy i regularną walką o podium, Żyła zainkasował ponad 134 000 CHF. Tegoroczne zarobki stanowią więc drastyczny, 63-procentowy spadek w porównaniu z poprzednią zimą.

Skąd ten finansowy regres?

Struktura nagród pieniężnych w Pucharze Świata jest merytoryczna. FIS przyznaje 13 000 CHF za zwycięstwo, a stawka maleje aż do 400 CHF za 30. miejsce. Sezon Żyły charakteryzował się frustrującym brakiem stabilizacji. Zajął on 25. miejsce w klasyfikacji generalnej, a taka pozycja rzadko daje dostęp do wysokich premii za miejsca na podium.

Jego jasne momenty były nieliczne. Solidny występ w Lake Placid oraz przebłyski dawnej formy podczas turnieju Raw Air w Norwegii (szczególnie na mamucie w Vikersund) stanowiły lwią część jego zarobków. Jednak polski weteran zmagał się z adaptacją do zmian technicznych wprowadzonych przez trenera Thomasa Thurnbichlera, często lądując poza czołową dwudziestką lub w ogóle nie kwalifikując się do drugiej serii.

Przetasowania w polskiej hierarchii

Przez lata „Złote Trio” – Kamil Stoch, Dawid Kubacki i Piotr Żyła – dominowało w rankingach finansowych Polskiego Związku Narciarskiego. W tym roku hierarchia została zburzona. Aleksander Zniszczoł wyrósł na niekwestionowanego lidera polskiej kadry, kończąc sezon na 19. miejscu w „generalce” i wyprzedzając pod względem zarobków swoich bardziej doświadczonych kolegów.

Awans Zniszczoła to dla polskich kibiców słodko-gorzka narracja. Z jednej strony sygnalizuje zmianę warty, z drugiej – podkreśla kryzys formy, który dotknął weteranów. Zarobki Stocha i Kubackiego również gwałtownie spadły, czyniąc ten sezon jednym z najmniej dochodowych dla polskiej „kadry A” w ostatniej dekadzie.

„Co Was to obchodzi?” – Filozofia Żyły

Mimo kurczących się nagród, Piotr Żyła pozostaje wierny swojej ekscentrycznej naturze. Pytany przez dziennikarzy o formę czy stan konta, często ucieka się do charakterystycznego humoru i bezpośredniości. Podczas szczególnie trudnego okresu w sezonie, jego odpowiedź dla krytyków była prosta: „Co to Was obchodzi… weźcie się za treningi”.

Żyła zawsze podkreślał, że skacze dla uczucia lotu i adrenaliny, a nie dla nagród pieniężnych. Mając 37 lat, zbudował solidne zaplecze finansowe dzięki latom sukcesów i lukratywnym kontraktom sponsorskim (m.in. z marką SkyShowtime). Choć jego wpływy z FIS spadły, jego wartość marketingowa w Polsce pozostaje niezwykle wysoka.

Perspektywy na sezon 2024/2025

Sezon 2023/2024 był zimnym prysznicem dla polskiej drużyny. Gdy na horyzoncie pojawia się Letnie Grand Prix i kolejny sezon zimowy, uwaga skupi się na tym, czy Żyła zdoła odzyskać miejsce w elicie.

Bodziec finansowy z pewnością istnieje. Potencjalnie wyższe pule nagród w nadchodzących latach oraz prestiż Turnieju Czterech Skoczni dają duże pole do finansowego odbicia, co bezpośrednio wpłynie na zarobki Piotra Żyły w 2026. Jednak aby „Wiewiór” znów zobaczył na koncie większe kwoty, będzie musiał odnaleźć stabilizację, której zabrakło mu tej zimy.

Na razie 25. skoczek świata udaje się na zasłużony odpoczynek. Może i zarobił mniej niż połowę tego co rok temu, ale w sercach polskich kibiców jego wartość pozostaje niemierzalna. Pytanie pozostaje otwarte: czy w 2025 roku Żyła znów rozwinie skrzydła, czy to początek trwałego zniżania lotów? Odpowiedź dadzą dopiero skocznie w Wiśle i Zakopanem.